نماز عشق

نماز عشق میخوانم قنوت یارب اش با تو
دعای وصل بر لب ها و آمین گفتنش باتو...

عجب عطرخوشی دارد , امید پیوند دو دل
هوا از عشق لبریزاست , تنفس کردنش باتو...

چو اژدر مار سنگین دل ببلعد هوشیاری کن
عصای مهر بخشیدم که موسی گشتنش باتو

به گوشت ورد میخوانم ,"صفا" در یکدلی باشد
کنون تنها چو من هستم ولی ما گشتنش باتو...

به سینه گنج باشد دوستی ؛ "عشقی" طلسم آن
چو گوهر میشوم پایت، کلید و صندوق اش با تو

دوباره باز خواهم گشت؛ مهمانت شوم عمری
که همراهت کنم با خود خوش آمد گفتنش با تو...!؟

در نماز احساس زیبا می شود

قطره ای تسلیم دریا می شود

واستعینو بالصبر و الصلاه

تا شوی همراز عشق کائنات

تا اذان ما را خدایی می کند

قبله ما را راهنمایی می کند

جان و دل آرام گیرد با نماز

می شود قانون نظم ما نماز

غرق در اوهام مردم نیستیم

مرکز عشقیم ما گم نیستیم

دورتر از قال و قیل و های و هو

می شویم آماده بهر گفت وگو

اشهد ان...تو را نشناختم

بی جهت سوی دگر می تاختم

روح تکبیر از همه دل کندن است

بندگی کردن خدایی کردن است

در قیام و در قعود آیینه ایم

او خریدار است و ما گنجینه ایم

حمد و توحید ابتدای دوستی ست

چون صفات با صفای دوستی ست

در رکوع و سجده شوق بندگی ست

چون تمرکز کردن و سر زندگی ست

ذکر تسبیحات مستی کردن است

همدلی با کل هستی کردن است

از محبت سینه پر بودن خوش است

چون صدف محراب در بودن خوش است

در نماز احساس زیبا می شود

قطره ای تسلیم دریا می شود

نماز، زیباترین رنگ زندگی است.

نماز، هر چه را در دل هاست، به خدای دل ها می رساند.

نماز، کلید قفل همه درهای بسته زندگی است.

نماز، مهر تابان و سرمایه حیات است.

نماز، طریق کوتاه پیوستگی از فنا به بقاست.

نماز، آرامش ابدی است.

سجّاده نماز، پناهگاهی است برای رهایی از شیطان.

نماز، معراج مؤمن است.

پس وقتی دل تنگ و خسته از خاک، معراج و سیر عالم پاک را آرزو می کنی، بالی از نماز وام گیر و در گستره همه آسمان ها سفر کن، که نماز معراج انسان مومن است.

نکو ملکی است ملک صبحگاهی

در آن کشور بیابی هر چه خواهی

کسی کو بر حصار گنج ره یافت

گشایش بر کلید صبحگه یافت

غرض ها را حصار آنجا گشایند

کلید آنجاست کار آنجا گشایند

درآن ساعت که باشد نشو جانها

گل تسبیح رویید بر زبانها

زبان هر که او باشد برومند

شود گویا به تسبیح خداوند

اگر مرغ زبان تسبیح خوان است

چه تسبیح آرد آن کو بی زبان است

در آن حضرت که آن تسبیح خوانند

زبان بی زبانان نیز دانند

"نظامی"

هر کس که در نماز به روی و ریا رود

بر پشت بام کعبه به کسب هوا رود!

بر عشق، رهروی که کند عقل اختیار

از خضر بگسلد ز پی نقش پا رود

تا باز می کنند نظر ، بسته می شود

از هر دری که اهل طلب بینوا رود

این قفل وا شود به کلید شکستگی

هر دانه ای که نرم شد از آسیا رود

بینا کسی بود که نهد پا به احتیاط

در وادیی که کور در او بی عصا رود

خواب غرور لازم ارباب دولت است

کی تیرگی ز سایه بال هما رود

بیرون نرفت سرمه به شستن ز چشم یار

دود از سیاه خانه لیلی کجا رود؟

نادان شود ز اهل بصیرت به خاکمان

کوتاه دیدگی اگر از توتیا رود

بی مغز را ز جای برد گفتگوی پوچ

کاه سبک عنان ز پی کهربا رود

هرکس هرآنچه یافته زین خاک یافته است

از آستان میکده "صائب" کجا رود

"صائب تبریزی"

صعود روح مومن با نماز است

کجا چیزی مرآن را همطراز است

زمانی را که در حال نمازی

خدایت همدم راز و نیاز است

به هنگام نماز و ذکر و زاری

در رحمت به روی بنده باز است

مپندارش سبک ، غافل مشو زان

که هر درد و بلا را چاره سازاست

کنار لذت ذکر و عبادت

تمام لذت دنیا مجاز است

بسان قطره ای در قلب دریا

تو دریایی و دریا دلنواز است

اگر دنیا شود کوه مصائب

در آن حالت در شادی فراز است

برد ما را به سوی عرش رحمان

نمازی کز سر سوز و گداز است

کجا داند کسی این سکر و مستی

که دورازلذت این رمز و رازاست

خدایا " اولیایی" را عطا کن

تو آن سوزی که معراج نماز است

احادیث...